Fotoserie: de kleuren van Argentinië komen eindelijk tot leven4 min read

Als tiener hadden we thuis een abonnement op de Frankfurter Allgemeine Zeitung, die we drie jaar lang ontvingen. Het leukste daaraan was altijd de zondageditie: met meer kleurenfoto’s en een uitgebreide cultuur- en entertainmentrubriek, moedigde dit véél meer leesplezier aan. Ook gaf het de tienerversie van mezelf de mogelijkheid om foto’s, gedichten en illustraties uit te knippen en aan de muur van mijn slaapkamer te hangen. Een van die knipsels maakte deel uit van de serie “Puchners Farbenlehre”, een reeks illustraties van de Oostenrijkse Willy Puchner, waarin hij kleurenschema’s van zijn reizen maakte.

The colors of Argentina

De kleuren van Argentinië op mijn slaapkamermuur

Een van die illustraties, “Puchners Farben von Argentina” (Puchners kleuren van Argentinië), hing ik aan mijn slaapkamermuur. Acht jaar later bereikte ik eindelijk het land wiens kleurrijke kaart ik ’s ochtends altijd zag zodra ik mijn ogen open deed. Hoewel ik zelf niet het illustratieve talent heb om de kaart van Puchner te evenaren, laten de foto’s die ik maakte tijdens mijn maandenlange reis ook de vele aanwezige kleuren zien in dit prachtige en gevarieerde land. Zo ontdekte ik de landschappen in de noordelijke provincies Salta en Jujuy, evenals in de hoofdstad Buenos Aires. Geïnspireerd door Puchner komen mijn eigen “Colors of Argentina” hier eindelijk tot leven, waarbij ik mijn favoriete foto’s van de reis combineer met anekdotes.

The colors of Argentina: three dogs with golden-brown fur play near a little fountain

Het ‘Amsterdam’ van Buenos Aires

Ah, Buenos Aires met je rijke, fitte, gebruinde porteños en porteñas (de naam voor de inwoners van Bs As). In deze kosmopolitische stad, die zijn best doet om de Europese stedelijkheid na te bootsen, leek de gemiddelde hond eigenlijk te groot te zijn voor de meeste appartementen. Af en toe kun je in de vele prachtige stadsparken van de stad getuige zijn van deze toevallige ontmoetingen.

The colors of Argentina: a blue sky, wooden houses and water the color of caramel

Neem vooral ook de trein naar de buitenwijk Tigre (wat eigenlijk het lokale woord voor jaguar is). Het kost je een uurtje en het equivalent van 25 cent en je stapt uit in een deel van de stad dat werd beschreven als “het Amsterdam van Buenos Aires.” Aanvankelijk was ik sceptisch. Maar 20 minuten later, terwijl ik naast het gekanaliseerde water van de Paraná-delta zat te ontspannen en de boten voorbij zag snellen…voelde ik het ook. Het enige wat ontbreekt zijn de fietsen.

A heard of wild vicuñas blending in to the green-yellow mountainside

Een Europees stadsmeisje op het Argentijnse platteland

Dit is wat er gebeurt wanneer stedelijke Europeanen zich vergapen aan de wilde dieren in Argentinië. We hoorden de wilde vicuña’s op de berghelling op weg naar de stad Humahuaca, in de noordelijke provincie Jujuy. Deze dieren zijn ‘wilde’ familieleden van de gedomesticeerde lama’s, en verder naar het zuiden zagen we ook guanaco’s: donzige, grotere en meer solitaire dieren.

Wild condors flying in the grey and cloudy sky with Katja's aunt in the forefront, spreading her arms like wings.

Andescondors! Mijn tante de biologe en ik hebben twee weken lang geprobeerd om deze vogels te spotten, waarvan de spanwijdte tot wel drie meter kan oplopen. Tijdens onze autorit ten zuiden van de stad Cachi vonden we ze eindelijk. 36 condors vlogen toen over ons heen, om precies te zijn. De volgende keer dat je een zwerm condors tegenkomt, kun je het beste de bewegingen van mijn tante nabootsen. Deze methode zal ongetwijfeld een gepatenteerde strategie worden om de aandacht van condors te trekken (zie bovenstaande foto).

A blue sky over the orange-red Hornocal

Geiten en cocabladeren

De spectaculaire luchten bij de ingang van de Hornocal bergketen, 4.700 meter boven zeespiegel. Kleine tip: raap wat cocabladeren op aan de kant van de weg als je door de hoogte misselijk wordt. Tegenover deze kleine toegangskiosk bevinden zich ook de toiletten: sowieso een van de meest schilderachtige wc-locaties die ik ooit heb gezien.

Goats in a small village in the northern Chaco, Argentina

Geiten in een klein dorp in het noorden van Chaco, dicht bij de Boliviaanse grens. Laat je niet misleiden door de grijze lucht, het was hier meer dan 30 graden Celsius. Deze regio, wiens naam zowel een ecologische zone als een provincie van Argentinië beschrijft, is een van de regio’s waar de inheemse cultuur van de Wichi-stam nog steeds aanwezig is. In Argentinië ziet slechts ca. 2% van de bevolking zichzelf als ‘volledig inheems’ en de inheemse (land)rechten zijn nog steeds problematisch.

Graffiti on a wall saying 'nunca mas'

Nooit meer

Nunca mas – nooit meer. De sporen van het gedenken van de vervolging van de Argentijnse militaire junta tijdens de dictatuur van 1976 tot 1983 zijn nog steeds overal zichtbaar. Hier herinnert graffiti aan de desaparecidos. Ik zag deze woorden op het plein van de stad Libertador General San Martín, iets ten zuiden van het nationale park van Calilegua. De desaparecidos zijn “zij die verdwenen zijn”, die werden gemarteld en vermoord vanwege hun acties tegen de regering.

Parque de la Memoria, the “Park of Memory” in Buenos Aires

Sporen van herinnering zijn ook te vinden in Buenos Aires. Dit is een foto van het Parque de la Memoria, het “Park van de Herinnering”. Het park ligt aan de oevers van de Río de la Plata, waar sommige desaparecidos ook daadwerkelijk “verdwenen” (lees: waar hun lichamen werden gedumpt). Hier hangen gedenkplaten met de namen van de slachtoffers van de dictatuur.

The cacti in Los Cardones national park in Northern Argentina

Cactussen, rotstekeningen en de 14 Kleurenberg

Hier zie je de cactussen in het nationale park Los Cardones in Noord-Argentinië. Het park is zelfs vernoemd naar de cactussen en als je geluk hebt, is dit de plek om ook wilde guanaco’s te spotten. Toen ik een week later terugreed door een neergedaalde wolk, was ons zicht op de weg minder dan 10 meter. Let dus ook op de weersvoorspelling!

Some kilometers from the town of Humahuaca, pre-Hispanic petroglyphs can be found

Op enkele kilometers van de stad Humahuaca zijn pre-Spaanse rotstekeningen te vinden, vlak naast een droge rivierbedding. Ze liggen net ten zuiden van de Inca Trail, die vroeger verschillende delen van het rijk met elkaar verbond. De rotstekeningen beelden lama’s, landbouwwerktuigen en maancycli af. Maar je bent gewaarschuwd: je hebt een vierwielaandrijving en een lokale gids nodig om de rotstekenigen te bereiken.

The colors of Argentina: Hornocal

Hornocal, ook wel de 14 Kleurenberg genoemd, is een absoluut spectaculair gezicht. Het was een avontuur om een uur op de grindweg door de bergen (hoogte: 4.700 meter) te rijden. De 25 km lange weg werd omzoomd door toeristen in identieke witte huurauto’s. Steile bochten zorgden voor spannende momenten: als de auto voor je remt, sta je vast (of juist niet vast) op een steile, glibberige weg.

Tja, de kleuren van Argentinië zijn dus echt iets wat ik nooit eerder met mijn eigen ogen heb gezien. De blauwe uitgestrekte lucht en de intensiteit van het licht zijn moeilijk te beschrijven met woorden. Misschien kunnen foto’s en illustraties tóch dichterbij komen.

Like
1

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.