Sonische reconstructie: hoe klonk Parijs drie eeuwen geleden?2 min read

Heb je je ooit afgevraagd hoe de ‘soundscapes’ van onze steden door de eeuwen heen zijn veranderd? Elk tijdperk heeft zijn eigen specifieke geluiden. Voor ons zijn het de zoemende vliegtuigen in de lucht, het continue typen op onze toetsenborden en de smartphone notificaties die in onze broekzakken piepen. Over twintig jaar zullen het misschien de miljoenen bezorg-drones zijn, die boven onze hoofd zoemen, of de computer-gegenereerde stemmen van onze zelfrijdende auto’s. Wie weet? We zullen gewoon moeten afwachten en zien…of horen, om nauwkeuriger te zijn.

Tegenwoordig leggen we zoveel van ons dagelijks leven vast, dat het over een paar honderd jaar waarschijnlijk geen probleem zal zijn om na te gaan hoe de 21ste eeuw heeft geklonken. Het is een stuk minder eenvoudig om te reconstrueren hoe onze steden zelfs een eeuw of twee eeuwen geleden hebben geklonken. Toch slaagde één artiest erin om het geluidslandschap van een vervlogen versie van Parijs, dat van bijna drie eeuwen geleden, te reconstrueren.

Een sonische reconstructie van een verdwenen Parijs

De Franse musicologe Myléne Pardoen heeft een geluidsreconstructie van de Grand Châtelet-wijk in 1739 in Parijs weten te creëren. [Note] Via Mental Floss[/ note] Pardoen en haar team aan de Universiteit van Lyon werkten in het laboratorium ‘Passages XXI’ en gebruikten verschillende historische onderzoeksmethoden om na te gaan hoe Parijs drie eeuwen geleden moet hebben geklonken. Dat onderzoek omvatte opmetingen van historische monumenten en straten en het bestuderen van oude kaarten. Maar ze gebruikten ook sociologische strategieën, bestudeerden 3D-representaties en spraken zelfs met hedendaagse locals die het gebied regelmatig hebben bezocht.

De Franse musicologe Myléne Pardoen heeft een sonische reconstructie gecreëerd van het centrum van Parijs in de 18e eeuw. De menigtes in de historisch wijk bestond uit ‘gewone’ mensen, maar ook prostituees, zakkenrollers, dichters, schilders en handelaars.

A painting of Paris in the 18th century
Île de la Cité door 18de-eeuwse schilder Nicolas-Jean-Baptiste Raguenet.

Waarom een reconstructie van juist dit district?

Maar waarom koos Pardoen juist het Grand Châtelet-district, op de rechteroever van de Seine? Daar had ze uiteraard een goede reden voor. In de 18e eeuw was het een van de levendigste en meest diverse buurten van de Franse hoofdstad. De menigtes die de wijk vulden bestonden uit ‘gewone’ mensen, maar ook prostituees, zakkenrollers, dichters, schilders en handelaars. Daarnaast was er een gezonde mix van woningen, winkels, werkplaatsen, stallen, schaduwrijke steegjes, maar ook open ruimtes. De nabijgelegen rivier de Seine was een andere belangrijke factor.

De volgende keer dat je door de straten wandelt is het misschien een goed idee om even te genieten van alle geluiden uit de vroege 21e eeuw. Wat we ook doen, die ‘soundscape’ zal net zo snel verdwijnen en voor altijd veranderen. En wij zullen de enigen zijn die de originele ‘soundtrack’ met onze eigen oren hebben gehoord. Een fascinerend concept om over na te denken, toch?

Like

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.